Człowiek

Człowiecze życie, jest równe wschodowi i zachodowi słońca. Świeci swym blaskiem za dnia, po nocy ponownie wstaje. Podobnie jest, z człowieczą dojrzałością. Wschód z pełnią minął, zachód nastaje by znów powstać...

sobota, 2 kwietnia 2016

Kochani!

Jestem bardzo wzruszony, ponieważ przybywa nas w naszym zacnym Gronie Seniorek i Seniorów. Dzięki wielkie, stałym wspaniałym oraz nowym członkom za dołączenie, do naszego Klubu Seniorów. Muszę przyznać, że kiedy zakładałem nasz na Googlach i blogu Klub Seniorów, w najśmielszych myślach nie spodziewałem się, że tylu nas będzie :) Doprawdy jestem bardzo Wami rozradowany, że w tak trudnych czasach jakich dożyliśmy, możemy się mimo wszystko jednoczyć i duchowo wspierać. Uważam, że jest to wielkie i niezwykłe dzieło, które zawdzięczamy internetowi. Wszak wiadomo, że za naszych młodych czasów tej możności nie było i kto by pomyślał, że taki czas nastanie w którym, nie wychodząc z domu można się ze sobą kontaktować i nawiązywać nowe przyjaźnie. Muszę też przyznać, że przez wiele lat od momentu nastania internetu i komputerów, miałem się do tejże techniki na dystans. Dopiero, kiedy moi synowie i wnuki już do perfekcji w nim obeznani mnie do niego przekonali, dopiero wtedy uznałem, że jest to niesamowicie pożyteczna pod wieloma względami sprawa. Szczególnie, dla nas ludzi w podeszłym wieku, z powodu czego każdy z każdym może zachować bliższe lub dalsze relacje, które niejednemu pomagają przetrwać samotność. Pomimo, że zazwyczaj każdy z nas ma dzieci i wnuków czyli rodzinę, ale nie zawsze się z nią nadal pod jednym dachem mieszka. Bywa, że dzieci mieszkają w innym mieście a nawet i państwie, co dziś nikogo już z nas nie dziwi a więc i te relacje, są już nie takie jak kiedyś bywały. Również wiadomo, że w tym wieku nie każdy z nas ma tę drugą połówkę serca, z którą był przez lata związany i może, z tego tytułu czuć się nieco samotny. Toteż, internet jakby nieco tę samotność łagodzi, tak przynajmniej uważam z racji opinii moich znajomych. Aczkolwiek, ja Bogu dziękuję, że moja wspaniała połowa serca jeszcze mi towarzyszy i oby jak najdłużej, bo nawet nie jestem sobie w stanie wyobrazić całkowitej samotności, jakiej wielu z Was zapewne już doświadcza. Dlatego też, z tą myślą założyłem najpierw profil Klubu Seniorów na Google, a potem zdecydowałem się na założenie bloga jako Klubu Seniorów, który dzięki Wam się tak wspaniale rozwija. W związku z czym, mam nadzieję, że mimo samotności odnajdujecie tu chwile radości i duchowego pokrzepienia, we wzajemnych kontaktach i służeniu sobie pomocą, jeśli takowa zaistnieje. Moi Drodzy, chciałbym z Wami być tu codziennie, ale niestety niekiedy nie mogę, za co Was przepraszam. Tym bardziej, że nastała już wiosna a my z żoną mimo wieku, pasjonujemy się naszym ogrodem, który ostatnio pochłania nam dużo czasu a i też sił, co uniemożliwia mi codzienne bycie na blogu. Jednakże, zapewniam Was Kochani, że przynajmniej raz w tygodniu postaram się być z Wami w kontakcie na moim blogu, jak też na Waszych równie wspaniałych blogach, które odwiedzam i czytam z wielką przyjemnością :) Tymczasem, raz jeszcze bardzo wielkie dzięki Wam Wszystkim, za wspólne tworzenie naszego internetowego Klubu Seniorek i Seniorów, który jest wirtualną i jednocześnie realną ostoją każdego z nas, w tym niełatwym czasie świata i naszego kraju. Pozdrawiam Was Wszystkich bardzo serdecznie i życzę, wielu wspaniałych i radosnych oraz pogodnych dni, do następnego się tu zobaczenia. Dla wszystkich miłych i wspaniałych Pań Seniorek a także, dla pozostałych Pań w każdym wieku, pozostawiam serdeczne Ukłony! Natomiast, dla moich również wspaniałych Kolegów Seniorów i Panów Dżentelmenów Szacun! Miło nam Drodzy Przyjaciele, że Wszyscy z nami Jesteście :)
Dla Wszystkich Wspaniałych Pań i Panów!
Korneliusz z Amelią

40 komentarzy:

  1. Korneliuszu, jeszcze raz serdecznie Ci dziękuję, że sprowokowałeś mnie do polepszenia mojego bloga. Jak do tej pory sama go założyłam i ociągałam się z Obserwatorami z różnych względów, niekoniecznie technicznych. J Mnie też ciągnie do mojego ogródka, więc i ja trochę przystopuję. Pozdrawiam. Teresa (nie Marysia :-) Maria Teresa to adres gmail-owy, który blogger mi zaproponował)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Marysiu, cała przyjemność po mojej stronie :) Cieszę się, że chociaż w namiastce mogłem Ci pomoc, od tego w końcu tu jesteśmy, by się wspierać i sobie wzajemnie pomagać. Inaczej, nasze bycie w internecie, mijałoby się z celem a tak każdy z nas na miarę możliwości, jest zadowolony. No i teraz Twój blog, jest w pełni do dyspozycji Czytelników i tak trzymaj, bo piszesz świetnie i warto Cię czytać, dlatego poleciłem Twój blog naszym wspólnym Przyjaciołom. A co do bycia w ogrodzie, no to wiadomo, że po zimowej melancholii chęć bycia na powietrzu, pośród budzącej się natury to sama przyjemność. Na blogu również, tyle tylko, że z tym czasem ciężko na wszystko. My powolni a on pędzi jak szalony i wciąż go brak, no ale jakoś trzeba to wszystko pogodzić, chociaż od czasu do czasu.Rozumiem, a zatem od dziś będę się zwracał do Ciebie Tereniu :) Dzięki bardzo, za miły komentarz. Serdeczności i Ukłony dla Ciebie! Dobranoc.

      Usuń
  2. Wspaniała strona, z bardzo budującymi tekstami, zwłaszcza powyższy tekst zachęca do odwiedzin Twojego bloga. Nie posiadam żadnej w necie strony, dlatego odwiedzane przeze mnie blogi, podpisuję się moim imieniem i jako anonimowy czytelnik. Co prawda, był czas kiedy rozważałem założenie bloga, ale jakoś nie mam do tego zapału ani weny, z powodu czego postanowiłem być tylko czytelnikiem. Tym bardziej, że jest już w sieci tyle blogów na każdy temat, a więc myślę, że mój byłby zbędny. To prawda, że internet daje pewien komfort w międzyludzkich kontaktach, które neutralizują poczucie osamotnienia. Zawsze, gdzieś na jakimś blogu można sobie z kimś podyskutować, czego dawniej nie było. Kiedyś, jak ktoś posiadał radio i telewizję, to już było coś. Ponieważ, nie każdy był w posiadaniu tych sprzętów, a więc ludzie się schodzili po sąsiedzku by posłuchać radia, lub obejrzeć wspólnie jakiś film czy program. Nie powiem, były to czasy wielkiego realu i wzajemności, które z czasem zanikły i to jest głównym powodem osamotnienia. Szczęście ma ten, kto nadal jest ze swoją połową ale nie wszyscy dostępują tego zaszczytu, z wielu powodów o których pisał w komentarzu nie będę, bo jakkolwiek by nie było każdy samotny wie dlaczego ma taki a nie inny los. Po prostu, nastały ciężkie czasy, a ludzie zamiast się jednoczyć to się dzielą i to jest najsmutniejsze, co w obecnych czasach zaistniało. Widzę, że Twój blog spełnia realia Twoich pozytywnych zamierzeń, a zatem życzę dalszej pomyślności w prowadzeniu tak nietuzinkowej strony. Ładnie ją prowadzisz i dajesz bardzo mądre posty, to skłania mnie do dalszych odwiedzin i czytania a także, do pozostania anonimowym członkiem Klubu Seniorów. Ponieważ, z racji wieku też jestem seniorem i dlatego, postanowiłem do Was dołączyć. Pozdrawiam Wszystkich i życzę Każdemu pogodnej i miłej niedzieli. Marek

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Marku, zgadzam się w pełni z treścią Twojego komentarza. Nic dodać i nic ująć. Miło mi, że dołączasz do naszego Klubu Seniora. Dzięki wielkie! Szacun!

      Usuń
  3. Witam. To prawda, że internet łączy ludzi i pomaga nie być samotnym. Pięknie o tym napisałeś. Ja też teraz rzadziej bywam na blogu, bo mam, jak i Wy ogródek. On jest teraz ważniejszy od bloga. Brakuje mi spotkań z blogowymi przyjaciółmi. Trudno wszystkiego naraz się nie da zrobić. Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No właśnie i to jest to, co daje internet. Jednakże, nie należy zapominać o realu, gdyż to on jest podstawą naszego życia i żywych relacji. To prawda, ze długo wyczekiwana wiosna sprawia, że teraz częściej bywamy w naszym ogródku. Dlatego, trochę mniej jest mnie na blogu. No ale, w miarę moich możliwości zaglądam i dzięki bardzo, że Jesteś :)
      Kłaniam się Grażynko!

      Usuń
  4. Lubię przebywać na RODOS (Rodzinny Ogród Działkowy Otoczony Siatką). Jeszcze nie zdarzyło mi się, by nie było co robić na nim. Pozdrawiam wszystkich!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Otóż to, nie ma jak natura. Dodaje sił i koi wszystkie zimowe boleści, co sprawia, że w domu się tylko jada i nocuje. No oczywiście, w domu też się bywa w celu porządkowym. Jednakże, warto wykorzystać każdą chwilę w naturze, by czerpać z niej to co najbardziej wartościowe. Szacun Probusie!

      Usuń
  5. Lubię przebywać na RODOS (Rodzinny Ogród Działkowy Otoczony Siatką). Jeszcze nie zdarzyło mi się, by nie było co robić na nim. Pozdrawiam wszystkich!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki bardzo, za komentarze. Pozdrawiam Probusie!

      Usuń
  6. To prawda. Z racji wieku, dołączam do Klubu Seniorów. Szacun!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki wielkie, bardzo mi miło :) Szacun Marku!

      Usuń
  7. Trudno, nie zgodzić się Twoją treścią wpisu. Tak było kiedyś i całkiem inaczej, jest dziś. Trochę szkoda, tego co było ale wiadomo, cywilizacja prze do przodu. A my musimy za nią podążać, bez względu na to, jaka by niebyła. Wiadomo, każde pokolenie tego stanu rzeczy doświadcza, a więc i my także musimy go doświadczyć. Również, lubię od wiosny do jesieni przebywać w moim ogrodzie, jest to jedyna rekreacja na jaką w naszym wieku możemy sobie jeszcze pozwolić. Z wielką przyjemnością, zasiedziałem się przy Twoim wpisie, gdyż przywrócił odrobinę dawnych wspomnień. Nowe perspektywy, również nie są złe, jeśli ma się do nich odpowiedni dystans i samokrytycyzm. Szacun Korneliuszu!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No szkoda i to bardzo, ale cywilizacja się rozwija, a my mimo wszystko musimy się do niej dostosować. Oczywiście, ma to złe ale i też dobre strony, gdyby tak nie było, nie moglibyśmy się tu spotykać i dyskutować na te tematy, jakie tu właśnie prowadzimy. Miło mi bardzo, że dołączyłeś do naszego Grona Seniorów :) Dzięki bardzo, za zgodny z moją treścią komentarz. Szacun Emanuelu!

      Usuń
  8. Jak zwykle u Ciebie Korneliuszu, piękny i mądry tekst z wartościowym przekazem, co bardzo sobie cenie i dlatego lubię Cię odwiedzać i czytać, bo wychodzę z Klubu Seniorów o wiele bogatsza w treści życia jako człowiek, za co Ci bardzo dziękuję. Trudno nie zgodzić się, z Twoim przesłaniem a zatem i ja jak najbardziej jestem, za tym by było tak jak w swoich słowach ująłeś. Natomiast, pewien rodzaj samokrytycyzmu i dystansu, jest konieczny a wręcz niezbędny w relacjach z ludźmi w realu, jak też w internecie ale też i szczególnie wobec samego siebie również. Takie jest moje zdanie i tego się trzymam, by zachować samą siebie będąc sobą jak też, by żyć w zgodzie z każdym człowiekiem. Pozdrawiam Cię bardzo serdecznie :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Miło mi bardzo, że z taką wielką pasją i bogatą treścią w komentarzach bywasz w Klubie Seniorów i dzielisz się, z własnymi spostrzeżeniami życia. Faktem jest to, że człowiek bez samokrytycyzmu i właściwego obiektywizmu, nie jest w pełni godnym zaufania człowiekiem. Ponieważ, z kimś takim nie da nawiązać się pozytywnych relacji w realu, a tym bardziej w internecie. Dlatego, ten stan człowieczego istnienia w społeczeństwie, jest bardzo ważny a także do bycia sobą, przed samym sobą i wtedy nawiązywanie zdrowych relacji, nie stanowi żadnego problemu. Bardzo realistycznie, przedstawiłaś ten fakt w sowim komentarzu, dzięki bardzo.
      Kłaniam się Różo!

      Usuń
  9. Spaniale że piszesz i jesteś w śród nas pisz dalej.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wielkie dzięki i miło, że Jesteś. Kłaniam się Agnieszko!

      Usuń
  10. Odpowiedzi
    1. Dzięki i wzajemnie. Kłaniam się Niewiasto!

      Usuń
  11. Piękny post ! Cieszę się że w tym wirtualnym świecie poznałam tak wspaniałych przyjaciół !!
    Pozdrawiam serdecznie :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wielkie dzięki, mi również jest miło, że Cię poznałem i że dołączyłaś do naszego Klubu Seniorów. Kłaniam się Elu!

      Usuń
  12. W bardzo realny sposób opisałeś to, co było i co jest, a szczególnie o najważniejszych wartościach człowieka tak w realnym jak i wirtualnym życiu. Ponieważ, na dzień dziś jedno z drugim się uzupełnia co do pewnych kwestii istnienia jako człowiek dzisiejszych czasów, ale mimo wszystko najważniejszy jest real przynajmniej dla mnie. Nie powiem, wirtualny świat też ma dużo plusów bo jakkolwiek by nie było, to w nim poznałam takich Ludzi jak Blogerzy, którzy również w swoim Sercu noszą dobro do Drugiego Człowieka i to jest bardzo cenne w tym dzisiejszym osamotnionym, z wielu przyczyn świecie. Dziękuje za piękną Twoja Korneliuszu Przyjaźń i wielu tu wspaniałych Ludzi, których bardzo sobie cenię, pod każdym życia względem. Toteż z wielką przyjemnością tak Ciebie jak Innych odwiedzam i czytam :) Pozdrawiam Was Oboje bardzo serdecznie i życzę Tobie oraz Amelii wspaniałego każdego dnia łącznie z dzisiejszym...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zgadza się, też tak uważam i dlatego napisałem ten post. Dzięki, za bardzo wymowny komentarz. Amelia dziękuje, za pozdrowienia i również Cię pozdrawia. Kłaniam się Halinko!

      Usuń
  13. Zgadzam się, z Twoim przesłaniem Seniorze
    Uszanowanko dla Szanownej Amelii
    Szacun Korneliuszu!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wielkie dzięki. Załączam, odwzajemnione pozdrowienia od Amelii. Szacun Leszku!

      Usuń
  14. Z wielką przyjemnością przeczytałam, kolejne Twoje mądre przesłanie. Pozdrawiam Cię Korneliuszu, a także Amelię

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wielkie dzięki. Również, z przyjemnością czytam Twoje mądre treści. Wzajemności od Amelii. Kłaniam się Liliano!

      Usuń
  15. Jak najbardziej popieram Twój zamysł, mądre przesłanie i oby się zrealizowało. Szacun!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. No właśnie oby. Wielkie dzięki. Szacun Aleksandrze!

      Usuń
  16. Jestem seniorem i muszę powiedzieć, że przesłanie ma sens i oby się spełniło. Pozdrawiam Autora!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dzięki wielkie, za uznanie. Szacun Anonimowy Seniorze!

      Usuń
  17. Mądrze i pięknie, jest tu u Ciebie Korneliuszu. Miło mi dołączyć do Was Kochani :) Pozdrawiam Amelię i Ciebie oraz wszystkich Klubowiczów

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witam Cię Droga Esterko! Wspaniale, że wróciłaś i Jesteś z nami. Dzięki wielkie, za tyle miłych słów. Amelia z wielką serdecznością odwzajemnia :) Kłaniam się!

      Usuń
  18. Jak najbardziej, za Twoim mądrym przesłaniem...
    Gdyby tak było, jak piszesz, byłoby świetnie :)
    Tylko, że ludzie bywają rożni, niezależnie od wieku.
    Szacun Korneliuszu! Ukłony dla Amelii!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. To fakt, lecz mimo wszystko chowam taką nadzieję, że kiedyś tak się stanie. Wielkie dzięki. Amelia dziękuje i też serdecznie Cię pozdrawia. Szacun Janie!

      Usuń
  19. Ja zawsze za tym, co w swojej mądrości polecasz. Pozdrawiam :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Miło mi bardzo i dzięki wielkie. Kłaniam się Jarzębinko!

      Usuń
  20. Bardzo poważam i lubię Twoje mądrości Korneliuszu. Jak najbardziej, jestem za tym by wszem i wobec panowała jedność. Zawsze na czasie, z przesłaniem do wszystkich. Pozdrawiam Amelię i Ciebie, życzą Wam dobrego dnia :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Witaj Janiu pośród nas :) Bardzo mi miło, że w końcu się zdecydowałaś i Jesteś. Również, jestem za jednością i pokojem, bez względu na różnorodność osobową. Wiem, że jest to możliwe ale ludzie sami muszą chcieć, by tak było. Dzięki wielkie. W załączeniu pozdrawiam, w imieniu Amelii i własnym. Kłaniam się!

      Usuń

Bądź dojrzałym, dumnym i honorowym...

Bądź dojrzałym, dumnym i honorowym...

Translate